Levenscoaching

Website sectie

Sinds 2010 werk ik als levenscoach. De afgelopen jaren heb ik via mijn bedrijf A Lot Of Complexity veel hoogbewuste, creatieve en gedreven personen - van 9 tot 68 jaar oud - mogen begeleiden bij het onderzoeken en doorvoelen van hun levensvragen, de omgang met sensitiviteiten, zorgvuldig omgaan met emoties en relaties, en het herkennen van en expressie geven aan talenten. Het is een schoonheid om (tijdelijk) met hen mee te mogen bewegen en via samenwerking en oefening psychologische groei te vieren.

In dit artikel deel ik een overzicht van aandachtspunten die, samengevat, aanbod kunnen komen tijdens persoonlijke ontwikkeltrajecten en tijdens groepssessies. Deze tekst is gebaseerd op een toelichting die ik schreef voor een module en het bleek voor mezelf ook een blikkerende spiegeling van een intensief en voortdurend leerproces, gegrond in persoonlijk relevante, diepte-psychologische ervaringen en groeiende door onaflatende gedrevenheid zingeving te vergroten en lijden verdraagzaam te leven.

Ook schrijf ik deze tekst uit dankbaarheid voor de diversiteit binnenin een individu en tussen individuen, en hoe we persoonlijk en gezamenlijk zin verlenen aan dit ongevraagde, desalniettemin intens gevoelde proces Leven.

Ik gebruik terminologie die mij "eigen" is en die veel coaches, trainers, docenten....waarschijnlijk linken aan hen bekende praktijk en theorie. De (uiteraard ook door anderen geïnspireerde) persoonlijke verwoording waardeer ik, omdat het mij eraan herinnert dat de levenscoaching ook een directe reflectie is van wat ik als persoon leer, meemaak en toets aan ervaring; het is altijd in wording en tegelijk lokaal en specifiek in een vorm gegoten die voor mij van betekenis is en binnen de praktijk vaak (en zeker niet altijd) werkzaam blijkt.

Niet elk ontwikkeltraject bevat elk aandachtspunt of alle geformuleerde onderzoeksvragen. Contact is niet alleen op maat af, bovenal op moment af. Het overzicht is falend, want ik poog een organisch proces in woorden te vatten. Bovendien falen we onvermijdelijk en ben ik zeker niet t.a.v. elk aandachtspunt even beoefend of vakkundig. Dit artikel is dan ook descriptief, niet dominant gericht op toepassing. Ook meen ik dat verschillende perspectieven tot een soortgelijk ontwikkelproces kunnen leiden; voor de een is positieve desintegratie herscheppend, voor de ander is de Jungiaanse kijkwijze een sleutel, voor de derde zijn beide doorslaggevend. Ervaring is en blijft de toetssteen en bewustwording kent oneindig veel variaties.

Mijn intentie als coach (mens) is om fijngevoelig en scherpzinnig te werk te gaan, te zíjn. Liefst vertrek ik vanuit de vertrouwensvolle conditie, dat er niet iets fundamenteel mis is met jou of met mij, of ik dat tenminste niet weten kan en mijn oordeel tevens een expressie is van mijn kwetsbaarheden. Ook poog ik er bewust van te zijn vaak niet zo bewust te zijn. Dat we 'het' eigenlijk niet zo zeker weten als wel verlangd wordt en we het dan daarmee - van verlangen tot aan gelijkende angst -van doen hebben. Ik omarm vastberaden maar met groeiende bescheidenheid, dat het leven mooi en moeilijk, licht en soms ondragelijk is. Daarnaast geloof ik hardnekkig dat aanpassen aan jezelf positief aangepast aan de ander kan zijn en dat je al levende sowieso gemotiveerd bent, ook als dit alles behalve zó voelt.

Aan het einde van dit artikel tref je een (veel te summiere) lijst van inspirators, een 'carpe diem' uit een groeiend natuurbesef, dat ik samenvat als "we are not only standing on the shoulders of giants and goddesses, we should be thanking the top of our roots as well." 

 

Spiegeling

Ten eerste: 'Hallo, fijn dat je er bent, dat we hier zijn. Dat we er, los van de agendering, zijn en mogen zijn.' Het is wel frappant om zo als 'vreemden' ineens diep met elkaar in gesprek te gaan. Het is ongewoon en bevreemdend vertrouwd. Boeiende paradox en daarmee een uitnodiging tot, bijna een vrijbrief voor verdieping.

We werken met vis-a-vis spiegeling, gelijkgestemdheid, maar ook afstemmen en ontstemd mogen zijn. Verbindende communicatie is een aandachtspunt.

Autonomie-in-verbondenheid, met een subtiele knipoog, is:

'Ah, net als jij voel ik dat ik leef, het is soms een wiebelig gebeuren én ik zorg goed voor mezelf en anderen.'

Humor

Omdat humor zo'n vitaal deel uitmaakt van ontspanning, ontmoeting, ontnuchtering...maak ik er een apart kopje van ;-).

Ontwikkelgericht begrip

Onlangs lichtte ik aan een vriend toe: 'Weet je, we kijken naar symptomen van groei, meer nog dan naar symptomen van ziekte. In psychologische zin.'

Een ontwikkelgericht begrip van innerlijke conflicten staat centraal. Sterker nog, via levenscoaching vieren we het ontwikkelpotentieel van innerlijke conflicten! Door zorgvuldig, invoelend en 'lerend' naar innerlijke conflicten te luisteren. Zelfbewustzijn kan bezwarend zijn, het is ook een verademing om sámen zelfbewust te zijn.

Persoonlijke ontwikkelingsgeschiedenis

Welke ervaringen zijn vormend geweest voor je persoonlijkheid, welke verbanden ervaar jij en leef jij tussen verleden, heden en toekomst? Welke emotionele patronen hebben zich gaandeweg op gedachten-, gedrags- en gevoelsniveau gevormd? Bestond er kwetsing, onzekerheid, afkeer, vereenzaming, woede, schaamte, dreiging, verweer, splitsing? Was er vreugde, dankbaarheid, blijheid, gelatenheid of intense kalmte?

Welke innerlijke conflicten kenmerken je innerlijke landschap nu of zelfs sinds je heugen kan? We wandelen als het ware een ruimte binnen die zich mogelijkerwijs met zeer goede beweegredenen achter gesloten deuren bevond. We hoeven niet binnen te stormen, maar soms kan het wel zo vóelen.

Kunnen we openlijk oor en oog hebben voor levensvormende ervaringen, de kwetsbaarheid daarvan honoreren? Kan ik het actief, vanuit een beginnersgeest, zien als een ongedwongen voorrecht jou te leren kennen, onderwijl ik er bewust van ben dat het hier om jouw proces gaat, dat in jouw beleven en netwerk van dierbaren verder evolueert. Kunnen we samen de condities scheppen die ons liefdevol wakker maken ten aanzien van moeilijke, soms heel 'eisende' ervaringen?

Als je een tijdlijn zou creëren van de gebeurtenissen die van invloed zijn geweest op hoe je nu door het leven beweegt, welke gebeurtenissen zouden leidend zijn? De tijdlijn verbeelden, bezingen of zelfs in stilte delen, dat is ook mogelijk. Welke leerprocessen hebben zich voltrokken? Welke kwaliteiten waren er vroeger al in ruwe vorm, die nu meer en meer tot uitdrukking komen, sommige getransformeerd, andere ontdekt. Welke kwaliteiten herinner je nu en waardeer je daarom met hernieuwde herkenning?

Zijn er gewoonten, neigingen, keuzes die je nooit en te nimmer ter sprake brengt maar zou het wel opluchten deze eens (en misschien wel voor altijd) uit de vergrendelde dagboeken te doen? Of misschien zou het niet opluchten, initieel, maar toch wel al de indruk wekken dat er meér mogelijk is in sociaal contact dan onbeschreven regels dicteren.

Als je een inspiratie - of wijsheid-c.v. zou creëren, wie of wat zou daar dan op staan? Als niemand mee zou luisteren en je vrijuit zou spreken met de wetenschap je alsnog gehoord te voelen, wat zou dan je allerdiepst beleefde ontwikkelwens zijn? Hoe voelt het om hier hoorbaar stem aan te geven?

Het maken en delen van (levens-)verhalen schept spiegeling, en spiegeling is een vorm van intense samenhang in een wereld (en belevingswerelden) vol eclectische indrukken. Grond onder de voeten.

Groeidynamiek

We onderzoeken organiserende principes van psychologische groei. Hoe beleef je chaos, hoe herorganiseert chaos tot orde, hoe ordent het bewustzijn (de verschillende bewustzijnsvormen) zich, wat is het verschil tussen een gecompliceerde en een simpele uitdaging en waarom is het zinvol je leven te begrijpen vanuit complexiteit-perspectief?

Hoe voelt chaos, naar welke staat van leven beweeg je dan toe? Wat is jouw reactie op chaos, welke 'emotionele organisatie' heeft je voorkeur en in hoeverre is deze organisatie aangenaam, werkzaam, ontwikkelgericht? Welke betrekkelijk eenvoudige regels verworden 'al levende' tot een ontzagwekkende complexiteit?

Hoe ga je om met de ervaring dat 'alles uit-een-valt'?

We onderzoeken de groeidynamiek in verschillende fases van je leven en beleven. We kijken terug, we kijken vooruit en nemen nauwkeurig waar wat je hier-en-nu voor waar aan neemt.

Bewustwording van wat er zich in ’t moment voordoet

Het micro-proces van bewustwording in de vorm van gedachten, gevoelens en lichamelijke gewaarwordingen. Wat gaat er zoal in je bewustzijn om? Wat houdt het eigenlijk in om mens te zijn, voor jou, afgaande op jouw ervaringsrijke bevindingen?

We lezen op de regel van zelfreflectie en hebben verwelkomend oog voor wat er tussen de regel leeft, we luisteren nauwkeurig naar verwoordingen en naar stilte, we begrijpen kilte en verwelkomen wederom de warmte en openheid, als gemoedsbewegingen die tezamen met denkbeelden en woordspelingen een dans en geen gestolde werkelijkheid zijn.

Is het mogelijk om bewustwording ook te ervaren door meé te bewegen met evolutie, in plaats van 'via pijn'? Kunnen we emotievol maar moeiteloos door het leven gaan?

Overprikkelbaarheden 

We staan stil bij intensiteit van beleving en de complexiteit van betekenisgeving. Daartoe hanteren we onder andere de zogeheten "overexcitabilities" uit de theorie van positieve desintegratie, actueel ook bekeken en begrepen via hoogsensitiviteit en andere persoonlijkheidskenmerken zoals "openness to experience".

Prikkelbaarheid vereenvoudigen we door tevens aandacht te hebben voor praktische, ervaringsgerichte omgangsvormen. Hoe ga je zorgzaam en wijs om met intensiteit? Hoe ben je sensitief naar je binnenwereld toe en welke sensitiviteit ervaar je richting je omgeving, zogezegd naar buiten toe?

Hoe uit een overprikkelbaarheid zich bij spanning, bij kwetsbaarheid, als je honger of dorst hebt, als je moe bent of oververhit? Werkt een dominante overprikkelbaarheid 'voor je' of wordt deze kwaliteit als het ware ingezet om kwetsbaarheden schijnbaar te verhullen?

Hoe leef je zo óp in een "overexcitability" dat je zelfgevoel oplost en je creativiteit floreert? Welke condities zijn daartoe voor jou bevrijdend en grondend in ene?

Heb je weleens piekervaringen en welke betekenis hebben deze voor je zelf- & anderbegrip? Sta je jezelf toe 'anders' te zijn, zoals elke ander dit 'anders' ook kent?

Lichaamsbewustzijn

Hoe voelt lichamelijk-zijn? Hoe effectueert houding je gevoelsleven? Welk impliciet geheugen draag je lichamelijk met je mee?

Lichaam merken we appreciërend op als een bijzondere samenwerking tussen kleinere en grotere systemen; zoals jij zelf. De bewuste ervaring van ín ons lichaam aanwezig zijn, is de beleving van samenhang tussen anders gefragmenteerde indrukken.

Oog hebben we voor de samenhang tussen (wat we met woorden onderscheiden als) lichaam en geest, door de veranderingen in bewustzijn zorgvuldig(er) opmerken want... tussen orde en chaos bevinden zich hoeveel maaltijden? Hoe krijgt fysiek contact een zorgzame, zelfs sacrale betekenis in je lijf en leven? Wat is seksualiteit voor jou, voor jullie? Welke sensaties leven er in je op als een dierbare of meer onbekende ander tastbaar nabij komt?

Leven en lijf leren we idealiter in elkaars licht liefhebben, omdat we het over een geheel hebben.

Coping met emotie en kwetsbaarheid

We bewegen van conflict-bevestigende strategieën naar veerkrachtige sensitiviteit. Welke coping heb je geleerd, wellicht geïmiteerd en hoe werken deze ten aanzien van actuele uitdagingen?

Misschien leer je over meer reflexmatige neigingen en over neigingen waar je wilsbekwaamheid aan toedicht. Mogelijk blijkt 'vrije wil' hetgeen waar je in wílt geloven, en effectueert het daarom zowel gradaties van vrijheden als beteugeling in de vorm van bedrukkende wilskracht.

Zinvol is het bewust stil te staan bij de já tegen leven, die ook uit schijnbare ongezonde coping bestaat. Laten we kijken of we een 'emotionele logica' kunnen ontdekken. Jarenlang had ik een eetstoornis en dat was mijn beste já tegen het leven, destijds.

Hoe zit het met de psychologie en biologie van stress en floreren? Dynamisch in balans is belangrijk, regelmaat bestaat echter ook bij de gratie van variatie. We honoreren hartritme-variatie.

Verlangen

Wanneer ben je dorstig, wat heeft jouw onverdeelde aandacht, zo intens dat het tot een 'moeten' verwordt? Wat doet hebzucht met je, hoe koester je verlangen zonder er door bepaald te worden, welke levensenergie is vitaal in je en zou je de tijd en ruimte willen nemen om verlangen verruimend te beleven, als golven en stromingen, weldadig, niet per se determinerend.

Ik wijs eens naar mogelijkheden om je verlangen grondig te verkennen, wij staren ons niet scheel op mijn wijsvinger, jij verkent je eigen zin in verdere ontdekkingen.

Inzichtmeditatie en aandachtsoefeningen

Waar is je aandacht en van welke kwaliteit is je aandacht? Misschien zijn er tal van automatismen, sommige knetterhandig, andere emotioneel verarmend. Wie 'voor de nieuwsgierigheid' zijn gedachten ongecensureerd opschrijft, ziet herhaling, chaos, logica, preoccupaties, misschien spookbeelden, zorgen, opdringerige behoeften, herhaling en waarschijnlijk nog eens herhaling. We kijken er naar en zien er structuur in, we lachen om de onzinnige zorgen en erkennen daarin toch ook werkelijke waarden, een prachtige levenshouding-in-ontwikkeling.

We merken op; weidse aandacht, gefocuste aandacht, versnipperde aandacht, gerichte aandacht, ontspannen aandacht, opgewonden aandacht, verslapte aandacht,...... De rijkdom van een beweeglijk bewustzijn is een uitnodiging zélf te onderzoeken wat er zoal in je omgaat en welke kwaliteit van sociaal contact of intense beleving je aandacht effectueert.

Wellicht kun je jezelf vragen blijven stellen, ook zonder ze te beantwoorden, maar het proces dat zich voltrekt wel integreren, er laten zijn. Wat is het Zelf eigenlijk? Behoeft deze vraag een antwoord of kunnen we 'm stellen, stellen, stellen....

Is het voor jou zinvol om een systematiek aan te brengen, opdat je dagelijks momenten van bezinning, diepe ontspanning of contemplatie kent? Soms is dit evenzo van belang als de gewoonte je tanden elke dag te poetsen.....Boeiender is de vraag: zou specifiek jíj, misschien samen met je geliefden, dit wensen?

Regelmatig, soms wat langer, soms precies passend kort, zeggen we niets. Dan vragen we niets, zelfs geen vragen die geen antwoorden behoeven.

Symboliek

Welke betekenisdragers vervullen je leven met kenmerkende eigenheid? Heb je bijzondere rituelen, hoe koester je verlangen als zodanig, soms zelfs ophemelend, en welk symbolenspel spreekt jou intrigerend veel aan?

Zijn dromen van belang, kunnen we hierover vrij associëren, dient het om bewust aandacht voor deze staat van zijn te hebben?

Misschien las je vroeger sprookjes of verslonk je science-fiction. Zijn er mythen, verhaalstructuren, die jou nú een dieper tijdsbesef kunnen bieden, die je geboorte ver voor je verjaardagsdatum wortelen, die een ander licht schijnen op het proces leven, dat zich soms nadrukkelijk via herhalende patronen ontvouwt, desalniettemin mysterieus in zijn omvattendheid is?

Cultuur

Waar woon je, welke context kent jouw levensverhaal, wat is voor jou 'gewoon', wie is 'de ander' en hoe leeft de ander in jou, mede dankzij hoe dit binnen de voor jou dominante cultuur gestructureerd wordt?

Welk sociaal- cultureel bewustzijn leeft via jou voort, ben je mede-mens en medium van? Misschien is het zinnig om bewust(er) te worden van stereotypering en rolpatronen. Zijn er 'regulerende' emoties als schaamte en schuld, die de expressie van authentiek-jij omvormen tot 'passend bij, voldoen aan'?

Is cultuur een levendig deel van je leven - vind je vreugde, betekenis, richting of gronding in cultuur, kunst en creativiteit als expressie van, niet zelden falende edoch schone sublimatie van mensdier-zijn?

Creëer je zelf cultuur en ondervind je spirituele emoties als trots en verbinding door jouw (co-)creaties te delen?

We verkennen vrijelijk en nieuwsgierig verscheidene kunstvormen, laven ons aan wat mensen door de geschiedenis heen zoal verbeeld, beschreven, bedacht, bespeeld hebben. Misschien tref je een eigenzinnige inspirator, die verwant als een grote broer of zus juist dát duidt wat voor jou zolang onuitgesproken, onbegrepen of ongezien bleef.

Natuur

Welke activiteiten die je onderneemt, verbinden je met jouw leefomgeving? Valt groen binnen je perceptie en zorgzaamheid, wat doet een wandeling met je bekommeringen en zorgen, is je eigen natuur-zijn iets wat gezien mag en kan worden?

We zien dat we zelf als een voltooide boom zijn; incluis een diep geworteld levensverhaal en vertakkingen die maar doórgaan, verder reiken.

Systeem

Van welk systeem maak jij als systeem-in-systeem deel uit? In hoeverre is een voor jou bekende gezinsdynamiek ook een groeidynamiek?

Samen met je lief, vrienden, woonplaats, land...vorm je een systeem. Samen met je moleculen, cellen, organen...vorm je een systeem. Wat betekent jouw 'zelf' systemisch bekeken. Er zijn rollen en rolpatronen, en er is je fluïde identiteit. Hoe beïnvloeden delen van een systeem elkaar zó dat je meer bent dan de bij elkaar opgetelde som? Welke ontwikkelpotentie bestaat er in deze emergentie en welke relatief eenvoudige regels leiden tot ontzagwekkende complexiteit? Als je je plek in een systeem waarneemt en de dynamiek die hiermee verbonden is, zie je dan mogelijkheden tot het herscheppen van gewoonten ter vervolmaking van je eigenlijke waarden?

Gemeenschapsgevoel

Gemeenschapsgevoel is de bodem voor authentieke zelfexpressie.

Misschien is het zinvol een steunkaart te maken, in kaart te brengen welke steun je ontvangt en biedt in de sociale netwerken waar je deel vanuit maakt. Mis je ergens steun, kun je ergens steun bieden?

Hoe voelt het eigenlijk om "thuis te zijn" en kunnen we dit thuis-zijn-gevoel ook elders ervaren, in de ontmoeting met de ander 'opwarmen', doen verlevendigen, ook buitenshuis of misschien juist daár?

We staan erbij stil van wie je zielsveel houdt. We staan er oprecht en gefocust bij stil. Niets meer en ook niets minder. In de waan van alledag is dit gemakkelijk vergeten, wordt het gemakkelijk ondergesneeuwd of begrepen als, gereduceerd tot last of vlugge lust.

Ethiek

Kunnen we zowel kritisch bezinnen over wat juist, onjuist, waar, waarachtig, goed en kwaad zou kunnen zijn als dat we kritisch invoelen wat er binnenin ons leeft, beleefd wordt? Ratio en emotie hebben te doen met een tastbaar, eindig leven; hoe verhoudt dit discutabel besef zich tot ons doen en tot ons laten.

Is er een groeiend besef van eigenwaarde en eigen waarden, hoe maak jij genuanceerd onderscheid tussen "right' en "wrong" en hoe integreer je deze visie verbindend met je leefomgeving, jouw handelen en je groeiende weten van je eigen onwetendheid?

Als je wanhopig bent over de toestand van de wereld, kunnen we deze wanhoop als gemoedstoestand herkennend erkennen. We kunnen het lijden daarbuiten, buiten onze directe gevoelsgrenzen, mét bewustzijn van jouw kwetsbaarheid onder ogen zien, en je creativiteit aanspreken om op eigen wijze om te gaan met je pijnlijke bewustwording. Of, misschien, heb je kristalheldere prioriteiten en zal je zelf-gedetermineerd een toekomst creëren waar menigeen niet eens over droomt.

Zingeving

Zinloosheidgevoelens kunnen een diepe expressie van zingeving zijn. Soms is het wonderbaarlijk veelzeggend dat je geen zin meer in leven hebt, omdat het leven zoals het nu voelt en is voor je, niet levendig is, levendig níet(ig) is. Kunnen we de zinloosheidsgevoelens laten bestaan, ze misschien ontrafelen en uit-een laten vallen tot microscopische ervaringen, daarnaast misschien zelfs opblazen tot een gedachtesysteem waarmee je jouw begrip ordent, je anderszins chaotische of gefragmenteerde ervaringen tot 1 verhaal rijgt? We vertrekken gewoonweg uit de vraag 'hoe geef jij zin aan leven' en als twee begeesterde en belichaamde zin-scheppers onderzoeken we de reflecties, antwoorden, vragen, zekerheden, irritaties tot aan passies.

Het kan zijn, dat je het zoeken naar zingeving radicaal staakt, dat je zin voor zin aanziet: dat wij leven zíjn. Het kan zijn, dat je nadien, spontaan, de zin wederom zoeken wíl. Misschien keren we zingeving dan wederom binnenstebuiten, buitenstebinnen. Dan nemen we dit proces intens waar, opdat we fijnmazig en onmiskenbaar opmerken zowel waarnemer als waargenomene te zijn.

Zin is, was en wordt Zijn, verzuchten we wellicht.

Lol, liefde, lichtheid 

Waar word je blij van (ja, echt, dat is een goede vraag)? Sport, dans of zing je graag? Wat brengt jou en je vrienden samen, hoe vier je vriendschap en ben je even, ook onbezonnen en ongeremd levenslustig?

Ah, je deed vroeger aan salsa-dansen en dat vond je eigenlijk geweldig. Misschien is theatersport, clownerie, vrijdansen of een schildercursus een aangename, frisse activiteit. Welke muziek luister je graag en als je dit niet meer weet, durf je het dan opnieuw te ontdekken?

Spel was vroeger waarschijnlijk een belangrijk deel van je dagelijkse leven. Misschien is het ondertussen wat op de achtergrond gaan staan, als dierbare of zelfs afgewezen herinnering. Spel kan ook op latere leeftijd, en is zowel een heerlijke manier om los te komen van routine als een fantastische wijze om jezelf en anderen beter te leren kennen, herkennen en erkennen (een met reden veelgebruikte drieslag....).

Creatieve, waardengedreven zelfexpressie binnen een groter geheel van zingeving

Emotionele ervaringen vormen de fundering, de substantie van je waarden. We herkennen normen, hebben oog voor principes en bestuderen gericht en "ontblotend" welke diepe waarden je beleeft en wenst te leven. Wat wil jij in de wereld zetten? We verbinden vormingskracht en levenskunst.

Hoe geef jij zin en betekenis aan je ervaringen? Welk wereldbeeld heeft zich met de jaren gevormd en hoe is dit mogelijkerwijs aan het verschuiven?

Als je je ogen sluit, welke toekomst ontvouwt zich dan verbeeldend voor je?

En nu, welke kleine stappen en discontinue, verrassend impact-hebbende creaties maak je, maken zich steeds meer waar? Er zijn hobbels en er zullen uitdagingen zijn, 'maar' je hebt ze ook van binnen erkend, je weet wie aan te spreken voor zorg en voor steun, je verdraagt en draagt conflicten als des levens paradoxen en weet dat eenieder onzeker is en gevoelsmatige bodem onder de voeten behoeft.

En nu durf je zelfs, welhaast vanzelfsprekend en met overvloed, schoonheid als waarde hardop en hart-open te vieren! Ethiek van rechtvaardigheid vindt weerklank in je daden, zorgethiek vindt praktijk in bewust, belichaamd samen-zijn. Bijvoorbeeld..

Intenties

Je bent je eigen beste leraar; onderzoek, exploreer en ervaar. Dat is de meest 'prangende' intentie. Mijn intentie is verder om enerzijds overzicht te creëren van hoe leven "werkt" en welke fase of groei zich nu in jou en via jou voltrekt. Anderzijds is er de intentie om diep inzicht te doen groeien; pijn voor pijn te zien, in zekere zin tot pijn ook niet eens pijn meer is, slechts ís. Zelfs de illusie van overzicht ook weer te doorzien en daarin te kunnen ontspannen. De intentie is om werkelijk waar te nemen wat er ís, zodat je de creatieve mogelijkheid van wat zou kúnnen op verbonden en actieve wijze kunt gaan waarmaken. Fijn leven, dus. Liefdevol, niet per se op het podium, op de voorgrond of als activist. Het gaat erom afgestemd te kunnen zijn met je innerlijke gevoel van juistheid en je niet-omgevormde zijnswijze, zoals ik het althans zie.

Bovenal werken we met wat zich aandient in dit ontwikkelproces, als zijnde een vitale expressie van wat er in je leeft en in ontwikkeling is.

Samengevat bewegen we richting zelf-coaching, 'auto-therapie'. Zelf-coaching is zowel het zorgzaam leren omgaan met (hevige) innerlijke conflicten als het toewerken naar het vervolmaken van jouw waarden, via actie en in verbinding met je omgeving. Juist het zorgvuldig omgaan met emoties en het fit onderhouden van relaties staan hierbij centraal. Alsmede het florerend gedijen als jezelf, in en mét 'de buitenwereld'. En niet alles gebeurt binnen 1 of überhaupt coachingstraject(en). We bewegen een tijdje met elkaar mee, idealiter voeden deze ervaringen de herinnering van vertrouwen, van openheid en van een waarderende ervaring van (je)zelf en ander. Of zelfs een wegvallende ervaring van jézelf, met openheid als middel en doel en scherpzinnigheid in dynamiek met fijngevoeligheid.

Voor zover een vreselijk tekortschietend en veel te veel verwoordende samenvatting van levenscoaching zoals ik de aandachtspunten met de jaren heb leren kennen, en in de praktijk integreer, met meer of mindere intensiteit en focus. Het boeit mij mateloos om te ervaren en onderzoeken wat het betekent om mens te zijn, en ik kom er steeds meer achter dat een mens alles is, wat een mens níet is.

Misschien is het boeiend, saai of verfrissend herkenbaar, misschien is het aanstootgevend, misschien heb je aanvullingen. Laat het, liefst met openheid als middel en doel, graag weten. Ik ben tevens bereikbaar via lotte@alotofcomplexity.com.

Warme groeten,

Lotte

Enkele inspirators, die uiteraard in een netwerk van andere mensen, tradities, ontwikkelingen, geschiedenissen en samenwerkingen (be)staan;

Kazimierz Dabrowski

Antonio Damasio

Chimamanda Ngozi Adichie

Jon Kabat-Zinn

Gregory Bateson

Scott Barry Kaufman

Clarissa Pinkola Estes

Thich Nhat Hanh

Melanie Klein

Mihaly Csikszentmihalyi

Joanna Macy

Carl Gustav Jung

Adyashanti

Robert Hartzema 

En vrienden, familie, onbekenden en indrukopwekkende ontmoetingen, mooie want uiterst sierlijke bloemen en onkruid waarvan ik mij afvraag waarom het "onkruid" heet...